Gullkorn frá Sigurði Nordal

Þau eru mörg, þessi gullkorn. Hér fann ég eitt í Íslenzkri lestrarbók eftir Sigurð Nordal frá árinu 1924 þar sem hann dásamar einangrun íslenskra rithöfunda sem fyrir bragðið hafa farið á mis við strauma samtímans en eru samt bestir af öllum:

Það er samhengi bókmentanna að þakka, eins og margsinnis hefur verið bent á hér að framan, að skáld vor hafa farið svo fá gönuskeið á síðustu öldum, og verk þeirra fyrir bragðið úrelzt miklu minna en samtímarit annara þjóða. Mikið af rómantískum bókmentum Þjóðverja og Norðurlandabúa er lítt lesandi fyrir nútíðarmenn, en með Íslendingum var það Benedikt Gröndal (yngri) einn, sem lét þá stefnu raska jafnvægi sínu, svo að fám af kvæðum hans er lífvænt. Með þessu móti hefur heilbrigt íhald bjargað miklum kröftum frá því að fara forgörðum, og það er ómetanlegt fyrir fámenna þjóð. Vér megum ekki við því, að rithöfundar vorir svigni eins og strá fyrir hverjum goluþyt bókmenta-tízku, er um Norðurálfuna blæs, og verk þeirra verði svo framtíðinni ónýt.

Þessi perla er á bls. 30 eða xxx í innganginum og ég opnaði hana alveg óvart þarna. Greinilega ekki alveg nýtilkomin sú hógværa skoðun að við séum best í öllu.

Annað gamalt uppáhald, svolítið annars eðlis

Þetta sungum við í Háskólakórnum vorið 2004 og drengurinn sem söng þetta með okkur, hann hreif okkur svo að við vorum sumhver hálf klökk þegar við áttum að koma inn. Leonard Bernstein samdi þetta verk og byggði á gyðingatónlist, hann stjórnar þarna sjálfur pólskum drengjakór. Ég hef nú sungið margt í gegnum tíðina en þessu gleymi ég aldrei.

Gamalt uppáhald

Margrét fær tæknilega aðstoð

Tölvan komin aftur í hús, þessi sem Dísa skutlaði mér með í viðgerð í gær. Það var þá enginn vírus í henni, ég ætla ekki einu sinni að segja frá því hvað var að...

Hún var búin að vera óstarfhæf í hálfan mánuð eða svo og ég var búin að draga fram litlu skjaldbökuna - og bræða úr henni, hún fór með í viðgerð í gær og er ókomin heim

En svona gengur það fyrir sig að koma tölvu í viðgerð á Egilsstöðum. Samkvæmt fyrstu lýsingu var vafrinn bilaður, og það var ekki alveg ljóst hvernig ég átti að hlaða niður nýjum vafra þar sem ég komst ekki á netið. Ég hringdi í Tölvulistann þar sem ég keypti tölvuna fyrir ári, hún er í ábyrgð, og þar var mér sagt að samkvæmt lýsingu minni væri allt í lagi með vafrann en það væri greinilega vírus í tölvunni. Jahá, þá veit ég það, hann lítur þá svona út.

Í gær var ég hátt í klukkutíma að ná símasambandi við Tölvulistann til að vita hvort ég gæti komið með tölvuna þangað, og hvort ég gæti komið með gömlu skjaldbökuna með, hún er HP og ætti því að fara í Opin kerfi sem eru ekki staðsett hér á Egils. En svo náði ég aldrei sambandi og endaði á því að hringja í Rafey sem er við hliðina á vinnunni minni, bara einn veggur á milli. Ekkert mál, sagði símastúlkan, komdu bara með þær báðar. Svo að ég fékk Dísu Maríu til að skutla mér með tölvurnar í Rafey. Ég var rétt komin heim þegar ég fékk símtal frá viðgerðamanninum, af hverju ég hefði ekki farið í Tölvulistann, hann væri eiginlega ekki með græjurnar til að hreinsa vírus úr tölvum og símastúlkan hefði verið aðeins of fljót á sér.

Í dag rölti ég yfir í Rafey til að sækja tölvurnar, tilbúin að biðja einhvern vinnufélagann til að skutla þeim í Tölvulistann, en þá var gaurinn bara búinn að kippa þeirri stóru í lag og komast að því að það var enginn vírus í henni.

Svo að ég tók hana bara með heim og nú er allt í himnalagi.

En þessi Tölvulisti, hvað á maður eiginlega að segja? Gott að hafa ekki þurft á þeim að halda, kannski er bara einn starfsmaður þar og kannski er svona brjálað að gera, allavega er mjög skrýtið að enginn svari í símann í hátt í klukkutíma eftir hádegið.

Þögull Þorri heyrir...

Bóndadagur í dag og mín búin að troða í sig af kræsingum í hádeginu, skyldi ég hafa eitthvert magapláss í kvöld þegar ég fer á þorrablót Egilsstaðabúa? Það verður sumsé eingöngu súrsað og kæst í dag, á morgun getur maður aftur farið að éta pasta...

En Þorri er þögull, allavega heima hjá mér. Vírus í tölvunni og sú gamla er aðframkomin af elli, spurning um að fara eitthvað í gegnum hana og henda út einhverjum forritum, þá kannski hættir hún að drepa á sér eftir fimm mínútur.

Þetta var bein útsending úr vinnunni, staðnum þar sem Bidda kemst á netið - í þrjár mínútur

Sunnudagur Margrétar

Mér líður eitthvað svo vel. Allt þrifið í bak og fyrir, skipt á rúmi og farið í Bónus í hálkunni og var meira að segja hirt upp af góðri konu á leiðinni heim, það var alveg dásamlegt.

Í fyrramálið ætla ég í sund áður en ég fer í vinnuna, það þýðir að ég þarf að vakna fyrir 6, og það þýðir að ég á að vera farin í bælið, þetta tandurhreina sem bíður eftir mér þarna inni...

Og þó að ég hafi skúrað allt út í dag, þá tók ég samt ekki jólin niður, þau mega njóta sín aðeins lengur. Páskarnir eru aftur hvenær???

Það er frost á Héraði

Lagarfljótið lagt að hluta til, útsýni til vesturs af stofusvölunum. Myndin er tekin 28. desember um klukkan fjögur, það er rétt að byrja að skyggja og allir litir eins sterkir og þeir geta verið.

Útsýni beint í hánorður frá útidyrunum, Lagarfljótið fagurbleikt og rétt svo vottar fyrir Hellisheiðinni í baksýn. Þetta þráðbeina strik á skjön við öll náttúruformin er flugbraut Egilsstaðaflugvallar. Myndin er tekin á jóladag um eittleytið og sólin er í hádegisstað. Þó ekki nógu hátt á lofti til að skína á okkur hér.

Þessi desember

Hvernig væri nú að koma með almennilegt blogg? Svona af því að allir í kringum mig virðast vera hættir því, ég kem því bara ekki fyrir í fésbókarstatusnum sem mér liggur á hjarta.

Þessi síðasta vika, eða síðasta ein og hálf, hefur verið ansi viðburðarík. Ég lenti aftur á spítala í kjölfar þess að ég hringdi í lækninn minn fyrir sunnan og barmaði mér eins og bóndi, hausinn allur dofinn og ég slöpp og ræfilsleg. Það er jú kominn mánuður síðan blóðþynningarlyfin voru tekin af mér og læknirinn ætlaði að vera í vikulegu sambandi. Svo að kannski var ég bara dálítið stressuð. Allavega kom ekkert út úr þessu, ástandið er eins og það var fyrir mánuði og engin ástæða til að fara aftur á blóðþynningu, samt á ég að forðast vissar matvælategundir enn um sinn. Sennilega var þetta bara vöðvabólgan að angra mig. Og myrkrið, alveg örugglega myrkrið. Myrkrið hér fyrir austan er ekkert venjulegt, það er alveg kolsvart, ekkert Reykjavíkurmyrkur hér! Ég fann fyrir því um leið og næturnar fóru að lengjast og það lokaðist fyrir útsýnið mitt til allra átta, að mér fannst ég vera í helli. Mér finnst ég ennþá vera inni í helli og það verður þannig þar til dagarnir lengjast aftur.

Ég var bara eina nótt á Borgarspítalanum og auðvitað nýtti ég tækifærið í botn fyrst ég var svona óvænt komin til borgarinnar. Ég fékk Heiðrúnu og Janus til að hjálpa mér að velja jólagjafir til að setja undir tréð í Kringlunni, alveg eins og við gerðum í fyrra. Ég er nánast hætt að gefa jólagjafir svo að það er upplagt að fá sérfræðingana til að hjálpa mér að kaupa eitthvað sem krakkar á þeirra aldri myndu vilja fá í jólagjöf. Í fyrra þegar við vorum að pakka inn gjöfunum birtist Ragnhildur Steinunn og vildi endilega taka viðtal við okkur fyrir Kastljósið, hún var að spyrja fólk út í kreppuna og hélt að við hefðum fundið svona ódýrt kreppuráð, að spara okkur gjafapappír með því að pakka inn í Kringlunni! Ég benti henni á að þetta ætti að fara undir tréð og væri í góðgerðaskyni og þá tók hún viðtal við Heiðrúnu og Janus um gildi þess að gefa þeim sem þurfa á því að halda, þau stóðu sig alveg eins og hetjur og Janus útskýrði að núna væri kreppa og þá væru margir sem fengju ekki neitt og þá yrði maður að gefa, sætastur í heimi. Þau voru alveg kófsveitt á eftir, þetta tók svolítið á. Og svo var setið við sjónvarpið um kvöldið. Og næsta kvöld. Og þar á eftir og þar á eftir. En aldrei kom viðtalið. Það er bannað að taka viðtal við börn og birta það ekki, það er bara ljótt. Það passaði ekki inn í kreppuþema kvöldsins en hún hefði vel getað búið til nýtt þema um góðgerðamál.

Bæði búin að velja gjafir, Janus vildi ekki kaupa Stórhættulegu strákabókina af því að hún kom út í fyrra og kannski ættu hana mjög margir.

Samvinna og mikil vandvirkni!

En núna gekk þetta allt snurðulaust fyrir sig. Það var svolítið gaman að sjá hverju fólk var að pakka inn, til dæmis kom gömul kona með Jesúmynd í ramma.

Mission accomplished!

Ég var svo heppin að vera á bíl og kíkti á Söruna í Stuðlaberginu þegar ég var búin að skila systkinunum af mér.

Sigrún Eva er stuðgella eins og mamma sín, hún verður eins árs í janúar.

Á sunnudeginum átti ég stefnumót við Karen á kaffihúsi og rakst svo óvænt á Svanhildi með alla fjölskylduna á Laugaveginum, af hverju er ég ekki duglegri við að taka upp myndavélina?

Þessar þrjár stelpur, sirka tólf þrettán ára, voru að búa til útvarpsþátt sem að vísu er bara fyrir þær sjálfar, þetta var áttundi eða níundi þátturinn þeirra og þær voru að taka viðtöl við fólk á Laugaveginum, þær spurðu mig hvað ég vildi fá í jólagjöf, hvað væri í matinn og svona. Bara krúttlegt. Þær eru allavega efnilegar.

Ég hitti Birnu Pálu niðri á Listasafni áður en ég fór í flug.

Bannað að taka myndir, jamm, ég veit. Svavar Guðnason var í öllu safninu og þetta eru hin frægu og umdeildu Gullfjöll, mynd sem hefur mjög dáleiðandi áhrif á mig.

Okkur nöfnum fannst gott kaffið á Listasafni Íslands. Mér fannst ég pínulítið vera komin í sveitina því að ég þekkti afgreiðslukonuna, þekkti hana samt ekkert í rauninni því að hún var bara í bekk með Smára í Kennó þegar við bjuggum saman í fornöld, hún kom oft heim. Og svo voru mæðgur þarna, önnur tók einu sinni viðtal við mig í Samfélaginu í nærmynd og mamma hennar hefur unnið þarna á safninu í mörg ár. Er það ekki bara í sveitinni sem maður kemur inn á kaffihús og kannast við alla viðstadda?

Þreytt og tætt og alveg á leiðinni út á flugvöll.

Þetta var nú það helsta sem á daga mína dreif í borginni, ef ég verð í stuði set ég kannski inn myndir af konfektgerð og piparkökuskreytingum og jafnvel jólaskreytingaæði dömunnar, maður verður að verjast þessu myrkri með öllum tiltækum ráðum, ekki satt?

Ætli þetta sé skáldskapur eða ???

THIS IS AN ACTUAL CRAIG'S LIST
PERSONALS AD



To the Guy Who Tried to Mug Me in Downtown Savannah night before last.

Date: 2009-05-27, 1:43 a.m.  E.S.T.



I was the guy wearing the black Burberry jacket that you demanded

that I hand over, shortly after you pulled the knife on me and my

girlfriend, threatening our lives. You also asked for my girlfriend's

purse and earrings. I can only hope that you somehow come across this

rather important message.

 

First, I'd like to apologize for your embarrassment; I didn't expect

you to actually crap in your pants when I drew my pistol after you

took my jacket. The evening was not that cold, and I was wearing the

jacket for a reason. My girlfriend had just bought me that Kimber

Model 1911 .45 ACP pistol for my birthday, and we had picked up a

shoulder holster for it that very evening. Obviously you agree that

it is a very intimidating weapon when pointed at your head ... isn't

it?!

 

I know it probably wasn't fun walking back to wherever you'd come

from with that brown sludge in your pants. I'm sure it was even worse

walking bare-footed since I made you leave your shoes, cell phone,

and wallet with me. [That prevented you from calling or running to

your buddies to come help mug us again].

 

After I called your mother or "Momma" as you had her listed
in your

cell, I explained the entire episode of what you'd done. Then I went

and filled up my gas tank as well as those of four other people in

the gas station, -- on your credit card. The guy with the big motor

home took 150 gallons and was extremely grateful!

 

I gave your shoes to a homeless guy outside Vinnie Van Go Go's,

along with all the cash in your wallet. [That made his day!]

 

I then threw your wallet into the big pink "pimp mobile" that
was

parked at the curb ... after I broke the windshield and side window

and keyed the entire driver's side of the car.

 

Later, I called a bunch of phone sex numbers from your cell phone.

Ma Bell just now shut down the line, although I only used the phone

for a little over a day now, so what 's going on with that? Earlier,

I managed to get in two threatening phone calls to the DA's office

and one to the FBI, while mentioning President Obama as my possible

target.

 

The FBI guy seemed really intense and we had a nice long chat (I

guess while he traced your number etc.).

 

In a way, perhaps I should apologize for not killing you ... but I

feel this type of retribution is a far more appropriate punishment

for your threatened crime. I wish you well as you try to sort through

some of these rather immediate pressing issues, and can only hope

that you have the opportunity to reflect upon, and perhaps

reconsider, the career path you've chosen to pursue in life.

Remember, next time you might not be so lucky.Have a good day!





Thoughtfully yours,



  Alex



P.S. Remember this motto ... An armed society makes for a more civil

society!

Ég vissi þetta nú alveg - en af hverju fer maður þá ekki eftir því?

 

Hin 90 ára gamla Regina Brett frá Ohio skrifaði þessi 45 atriði um það sem lífið hafði kennt henni:

1.
    Lífið er ekki sanngjarnt,
en það er samt ljúft

2.
    Þegar þú ert í vafa, taktu
þá bara lítið skref

3.
    Lífið er of stutt til að
eyða tíma í að hata einhvern

4.
    Vinnan þín mun ekki sjá
um þig þegar þú verður veik(ur).  Vinir þínir og fjölskylda munu gera
það.  Vertu því í sambandi við þau.

5.
    Greiddu kreditkortareikninginn
þinn í hverjum mánuði

6.
    Þú þarft ekki að vinna öll
deilumál; samþykktu að vera ósammála

7.
    Gráttu með einhverjum.  Það
er betra en að gráta einn

8.
    Það er allt í lagi að reiðast
út í guð.- - -  Hann þolir það

9.
    Safnaðu fyrir elliárunum
og byrjaðu með fyrsta launaseðlinum

10.
Þegar kemur að súkkulaði, þá er
mótstaða árangurslaus

11.
Semdu frið um fortíðina, þannig
að hún eyðileggi ekki samtíðina

12.
Það er í lagi að láta börnin þín
sjá þig gráta

13.
Berðu ekki þitt líf saman við annarra.
Þú hefur ekki hugmynd um hvernig þeirra líf er

14.
Ef samband þarf að vera leynilegt,
þá áttu ekki að vera í því

15.
Allt getur breyst á augabragði.
En hafðu ekki áhyggjur

16.
Dragðu andann djúpt að þér, það
róar hugann

17.
Losaðu þig við allt sem ekki er
nýtilegt, fallegt eða skemmtilegt

18.
Það sem ekki drepur þig gerir þig
bara sterkari

19.
Það er aldrei of seint að hafa skemmtilega
barnæsku. En sú seinni er alveg undir þér komin og engum öðrum

20.
Þegar kemur að því að sækjast eftir
því sem þú elskar við lífið, taktu þá aldrei Nei sem svar

21.
Brenndu kertin, notaðu fínu rúmfötin,
farðu í fínu nærfötin. - - - Sparaðu þetta ekki fyrir sérstök tilefni. Í dag er sérstakt tilefni

22.
Undirbúðu þig ávallt vel, láttu
svo strauminn taka þig

23.
Vertu óvenjuleg(ur) í dag - - -
Bíddu ekki eftir gamals aldri til að klæða þig í fjólubláan lit !

24.
Mundu að mest áríðandi kynfærið
er heilinn

25.
Enginn ræður yfir hamingju þinni
nema þú

26.
Rammaðu inn allar svokallaðar þjáningar
með orðunum . . . . Mun þetta skipta einhverju máli eftir 5 ár?

27.
Hafðu lífið alltaf að leiðarljósi

28.
Fyrirgefðu öðrum allt

29.
Það sem aðrir hugsa um þig kemur
þér alls ekki vð

30.
Tíminn læknar svo til allt. . .
. Gefðu tímanum tíma

31.
Hversu gott eða slæmt sem ástandið
er,. . .  þá mun það breytast

32.
Taktu þig ekki of hátíðlega, . .
. enginn annar gerir það

33.
Trúðu á kraftaverk

34.
Guð elskar þig vegna þess hver hann
er, ekki vegna þess sem þú gerðir eða gerðir ekki

35.
Endurskoðaðu ekki lífið, . .  Vertu
til staðar og taktu þátt í því

36.
Að verða gamall er betra en hinn
kosturinn - - - að deyja ungur

37.
Börnin þín fá bara eina barnæsku


38.
Allt sem skiptir máli í lokin er
að þú hafir elskað

39.
Farðu út á hverjum degi , - -  kraftaverk
bíða alls staðar

40.
Ef við myndum öll kasta áhyggjum
okkar í stafla og sæjum stafla hinna, . . þá myndum við hrifsa okkar til
baka

41.
Öfund er tímasóun.- - - Þú hefur
nú þegar allt sem þú þarfnast

42.
Það besta er ef til vill einnig
ókomið

43.
Það skiptir ekki máli hvernig þér
líður, - - - farðu á fætur, klæddu þig og sýndu þig.

44.
Láttu undan

45.
Lífið er ekki skreytt með slaufum,
- -  en samt er það gjöf