Sjá roðann í austri ...

Morgunroðinn yfir Fjarðarheiði í vikunni, séður frá Egilsstöðum.

Asnalegar kosningar

Það hvarflaði ekki að mér að kjósa, þessar kosningar voru ekkert annað en stormur í vatnsglasi. Fyrir það fyrsta var ég mjög ósátt við ákvörðun forsetans, ég vil að forsetinn sé hlutlaus, punktur og basta! Ég ætlaði fyrst að merkja við JÁ, þrátt fyrir að vera ekki búin að lesa þessi lög ofan í kjölinn (hefur nokkur annars gert það?) en af meðfæddri leti minni sá ég fljótt að það væri ekkert vit í að mæta hvort sem var, þetta þjónaði ekki hinum minnsta tilgangi og til hvers að láta draga sig inn í þennan skrípaleik Sjálfstæðismanna og Framsóknarmanna sem eru ekki ennþá farnir að sýna nein merki um að þeir kunni að skammast sín, ég sleppi því að minnast á hina sem dinglast utan í þeim.

En svo hringdi Dísa, og ég ennþá á náttbuxunum, en gat svosem gert það fyrir hana að kíkja þarna við fyrst hún vildi endilega kjósa. Og ákvað að skila auðu um leið. En þegar við stóðum þarna fyrir utan, þá horfðum við hvor á aðra og hristum hausinn. Og röltum svo áfram, fórum og fengum okkur í gogginn og fórum svo í leikhús og áttum himneskt kvöld.

En þessi fréttamynd, hún er yndislega meinfýsin. Það er eitthvert fræðilegt hugtak sem ég man ekki nafnið á, eitthvað mjög súrrealískt, eitthvað sem er afskaplega sjaldgæft að festa á mynd. Hún á eftir að vinna til einhverra verðlauna eða ég skal hundur heita. Myndin er rammstolin af Mogganum. En hey, ég er áskrifandi! (að vísu bara í einn mánuð, og það frítt!!)

Ég elska Nick Cave, hann einn getur gert mig að dáleiddri hænu

I don't believe in an interventionist god
But I know darling that you do
But if I did I would kneel down and ask him
Not to intervene when it came to you
Not to touch a hair on your head
Leave you as you are
If he felt he had to direct you
Then direct you into my arms

Into my arms, oh lord
Into my arms, oh lord
Into my arms, oh lord
Into my arms

And I don't believe in the existence of angels
But looking at you I wonder if thats true
And if I did I would summon them together
And ask them to watch over you
Well to each burn a candle for you
To make bright and clear you path
And to walk like christ in grace and love
And guide you into my arms

Into my, arms oh lord
Into my, arms oh lord
Into my, arms oh lord
Into my arms

But I believe in love
And I know that you do too
And I believe in some kind of path
That we can walk down, me and you
So keep your candles burning
Make a journey bright and pure
That you'll keep returning
Always and evermore

Into my arms oh lord
Into my arms oh lord
Into my arms oh lord
Into my arms

Það verður að fara að koma vor

Nú verður vorið að fara að koma. Kannski er ekki svo langt í það, allavega var himinninn afskaplega fallega blár í dag, vetrarlitirnir eru aðeins farnir að gefa eftir. En hálkan og kuldinn er hægt og bítandi að gera mig vitskerta. Kannski er það bara að mig langar til að vera í stuttu pilsi og leggings alla daga, það er svo miklu meira spennandi að vera í nýju skónum, þessum fjólubláu með sylgjunni, heldur en mannbroddunum sem ræna mig algerlega öllum kvenleika.

Það er komin helgi og ég hef ekki staðið mig nógu vel undanfarið. Það bíður eftir mér haugur af dóti og drasli sem þarf að ganga frá, skipta á rúmi og skúra allt út. Ef ég næ því, og þá þarf ég að vera verulega grimm við sjálfa mig, þá get ég farið að kveikja á kertum og reykelsum og hafa það notalegt.

En í staðinn fyrir að byrja, þá sit ég og eyði tímanum í vitleysu.

Bara í smá stund, svo byrja ég. Lofa!

Og ef það byrjar aftur að snjóa, þá æli ég. Það er líka loforð!

Gullkorn frá Sigurði Nordal

Þau eru mörg, þessi gullkorn. Hér fann ég eitt í Íslenzkri lestrarbók eftir Sigurð Nordal frá árinu 1924 þar sem hann dásamar einangrun íslenskra rithöfunda sem fyrir bragðið hafa farið á mis við strauma samtímans en eru samt bestir af öllum:

Það er samhengi bókmentanna að þakka, eins og margsinnis hefur verið bent á hér að framan, að skáld vor hafa farið svo fá gönuskeið á síðustu öldum, og verk þeirra fyrir bragðið úrelzt miklu minna en samtímarit annara þjóða. Mikið af rómantískum bókmentum Þjóðverja og Norðurlandabúa er lítt lesandi fyrir nútíðarmenn, en með Íslendingum var það Benedikt Gröndal (yngri) einn, sem lét þá stefnu raska jafnvægi sínu, svo að fám af kvæðum hans er lífvænt. Með þessu móti hefur heilbrigt íhald bjargað miklum kröftum frá því að fara forgörðum, og það er ómetanlegt fyrir fámenna þjóð. Vér megum ekki við því, að rithöfundar vorir svigni eins og strá fyrir hverjum goluþyt bókmenta-tízku, er um Norðurálfuna blæs, og verk þeirra verði svo framtíðinni ónýt.

Þessi perla er á bls. 30 eða xxx í innganginum og ég opnaði hana alveg óvart þarna. Greinilega ekki alveg nýtilkomin sú hógværa skoðun að við séum best í öllu.

Annað gamalt uppáhald, svolítið annars eðlis

Þetta sungum við í Háskólakórnum vorið 2004 og drengurinn sem söng þetta með okkur, hann hreif okkur svo að við vorum sumhver hálf klökk þegar við áttum að koma inn. Leonard Bernstein samdi þetta verk og byggði á gyðingatónlist, hann stjórnar þarna sjálfur pólskum drengjakór. Ég hef nú sungið margt í gegnum tíðina en þessu gleymi ég aldrei.

Gamalt uppáhald

Margrét fær tæknilega aðstoð

Tölvan komin aftur í hús, þessi sem Dísa skutlaði mér með í viðgerð í gær. Það var þá enginn vírus í henni, ég ætla ekki einu sinni að segja frá því hvað var að...

Hún var búin að vera óstarfhæf í hálfan mánuð eða svo og ég var búin að draga fram litlu skjaldbökuna - og bræða úr henni, hún fór með í viðgerð í gær og er ókomin heim

En svona gengur það fyrir sig að koma tölvu í viðgerð á Egilsstöðum. Samkvæmt fyrstu lýsingu var vafrinn bilaður, og það var ekki alveg ljóst hvernig ég átti að hlaða niður nýjum vafra þar sem ég komst ekki á netið. Ég hringdi í Tölvulistann þar sem ég keypti tölvuna fyrir ári, hún er í ábyrgð, og þar var mér sagt að samkvæmt lýsingu minni væri allt í lagi með vafrann en það væri greinilega vírus í tölvunni. Jahá, þá veit ég það, hann lítur þá svona út.

Í gær var ég hátt í klukkutíma að ná símasambandi við Tölvulistann til að vita hvort ég gæti komið með tölvuna þangað, og hvort ég gæti komið með gömlu skjaldbökuna með, hún er HP og ætti því að fara í Opin kerfi sem eru ekki staðsett hér á Egils. En svo náði ég aldrei sambandi og endaði á því að hringja í Rafey sem er við hliðina á vinnunni minni, bara einn veggur á milli. Ekkert mál, sagði símastúlkan, komdu bara með þær báðar. Svo að ég fékk Dísu Maríu til að skutla mér með tölvurnar í Rafey. Ég var rétt komin heim þegar ég fékk símtal frá viðgerðamanninum, af hverju ég hefði ekki farið í Tölvulistann, hann væri eiginlega ekki með græjurnar til að hreinsa vírus úr tölvum og símastúlkan hefði verið aðeins of fljót á sér.

Í dag rölti ég yfir í Rafey til að sækja tölvurnar, tilbúin að biðja einhvern vinnufélagann til að skutla þeim í Tölvulistann, en þá var gaurinn bara búinn að kippa þeirri stóru í lag og komast að því að það var enginn vírus í henni.

Svo að ég tók hana bara með heim og nú er allt í himnalagi.

En þessi Tölvulisti, hvað á maður eiginlega að segja? Gott að hafa ekki þurft á þeim að halda, kannski er bara einn starfsmaður þar og kannski er svona brjálað að gera, allavega er mjög skrýtið að enginn svari í símann í hátt í klukkutíma eftir hádegið.

Þögull Þorri heyrir...

Bóndadagur í dag og mín búin að troða í sig af kræsingum í hádeginu, skyldi ég hafa eitthvert magapláss í kvöld þegar ég fer á þorrablót Egilsstaðabúa? Það verður sumsé eingöngu súrsað og kæst í dag, á morgun getur maður aftur farið að éta pasta...

En Þorri er þögull, allavega heima hjá mér. Vírus í tölvunni og sú gamla er aðframkomin af elli, spurning um að fara eitthvað í gegnum hana og henda út einhverjum forritum, þá kannski hættir hún að drepa á sér eftir fimm mínútur.

Þetta var bein útsending úr vinnunni, staðnum þar sem Bidda kemst á netið - í þrjár mínútur

Sunnudagur Margrétar

Mér líður eitthvað svo vel. Allt þrifið í bak og fyrir, skipt á rúmi og farið í Bónus í hálkunni og var meira að segja hirt upp af góðri konu á leiðinni heim, það var alveg dásamlegt.

Í fyrramálið ætla ég í sund áður en ég fer í vinnuna, það þýðir að ég þarf að vakna fyrir 6, og það þýðir að ég á að vera farin í bælið, þetta tandurhreina sem bíður eftir mér þarna inni...

Og þó að ég hafi skúrað allt út í dag, þá tók ég samt ekki jólin niður, þau mega njóta sín aðeins lengur. Páskarnir eru aftur hvenær???