Sunnudagsmorgunn

og korter eftir af vaktinni. Ein næturvakt til og þá er Biddan komin í frí fram á nýársdag. Ekki fæ ég búslóðina fyrir áramót, það er búið að pakka saman bókhaldinu og ekki hægt að flytja fyrir mig fyrr en á nýju ári. Skiptir engu máli, ég verð þá bara á Búðareyrinni á gamlárskvöld. Ég gæti sofið á vindsæng í Útgarðinum og haft geggjaðasta útsýni sem völ er á yfir áramótabrennu Egilsstaðabúa. En þá hefði ég ekkert sjónvarp. Og ekkert Skaup. Gengur alls ekki.

En nú þarf ég að rjúka og skipta um föt svo að ég missi ekki af rútunni. Síjúgæs

Gleðileg jól

Hef fimm mínútur, í rauninni er matartíminn búinn. Skata skata, elska skötu, ég var alin upp við að hún var á borðum hvenær sem var, ekkert frekar á Þorláksmessu. En mér nægir svosem alveg að fá hana einu sinni á ári.

Gleðileg jól, kæru vinir, hafið það sem allra best og verið góð hvert við annað

Er ég kem heim á Reyðarfjörð

bíður mín jólagjöf í ísskápnum. Ekki veit ég hvað, allavega eitthvað sem þarf að vera í kæli. Ég fékk símtal í dag þar sem ég rölti um Kringluna, símtal að austan úr allt öðrum heimi, þar sem ég var spurð hvort ég gæti komið og sótt jólagjöfina mína. Og hún þyrfti að vera í kæli. Ég get sótt hana á miðvikudaginn, þá verð ég á bíl og get skottast eftir þörfum. En svo fékk ég annað símtal þar sem sambýlismennirnir mínir tveir voru að fá sínar gjafir, hvort þeir ættu ekki bara að taka mína og stinga henni í ísskápinn. Að sjálfsögðu, kærar þakkir fyrir það

Dagurinn í dag var í meira lagi spes. Planaður í bak og fyrir en svo breyttist allt sem breyst gat. Við Karen ætluðum að hittast í kvöld og gera eitthvað sniðugt en svo þurfti hún að hjálpa mömmu sinni og spurði hvort við gætum í staðinn hist klukkan tvö. Það gat Bidda því miður ekki, Heiðrún og Janus Drífubörn voru búin að fá ákveðin fyrirmæli um að koma beint heim úr skólanum því að það átti að fara í bæjarrölt með Biddunni og ömmu Kollu. Önnur breyting á plani; amma Kolla komst ekki í bæinn því að bíllinn bilaði, sem þýddi að Múhameð þurfti að koma till fjallsins. Auðvitað gat ég ekki sleppt því að heilsa upp á hana mömmu mína og því þurfti að skvísa einni Selfossferð inn í prógrammið. Eins gott að ég var ekki að fara að hitta Karen samkvæmt upphaflegri áætlun, það hefði verið hálf leiðinlegt.

Krakkalakkarnir voru ekki par hrifnir af því að missa af ömmu, hún er heitt elskuð hér um slóðir. En brúnin lyftist á þeim þegar við tókum leigubíl niður í Kringlu. Og það var sko jeppi! Þeim fannst nú óttalegt bruðl að splæsa í taxa en tíminn er víst peningar líka og af honum höfðum við takmarkað magn. Í bílnum upphófst mikil geiflukeppni og Bidda var að spá í að skutla geiflurunum beint á Klepp en bílstjórinn benti okkur vinsamlega á að það væri mun styttra á Kópavogshæli

En við enduðum nú samt í Kringlunni. Þar áttum við eitt erindi framar öðrum, sem var að kaupa gjafir til að setja undir jólatréð. Ég gef aðeins eina gjöf um þessi jól þar sem ég verð fjarri öllu því fólki sem ég hef venjulega haldið jólin með, og við höfum haft þann sið að gefa aðeins því fólki sem við höldum jólin með. Svo að mér datt í hug að setja eitthvað undir þetta tré. En vissi bara ekki hvað. Svo að ég sló tvær flugur í einu höggi og fékk skemmtilegustu börn í heimi til að hjálpa mér að velja eitthvað sem jafnaldrar þeirra gætu haft gaman af. Og það leystu þau fljótt og vel.

Það ættu allir að prófa að gefa eitthvað svona smávegis til góðgerða. Það sem maður fær í staðinn er svo miklu meira en það sem er látið af hendi, kyndir undir sjálfstraustinu og í nokkur augnablik er maður alveg óskaplega góð manneskja. Og hver vill ekki geta sagst vera það?

Og þá upphófst svolítið ævintýri. Þar sem við stóðum og pökkuðum inn gjöfunum kom Kastljóssdrottningin hún Ragnhildur Steinunn og vildi endilega fá að ræða við okkur. Sem var ekkert nema sjálfsagt. Tvö lítil sjarmatröll sem ræddu um kreppu og gildi þess að gefa þeim sem fá kannski ekki neitt, algjör krútt

Efast ekki um að þau hafa komið vel út í sjónvarpinu en því miður erum við ekki farin að sjá útkomuna ennþá, það er bilun hjá ruv.is og við vorum ekki heima á útsendingartíma.

Eftir að hafa fengið okkur í gogginn fylgdi ég krökkunum niður í Borgarbókasafn og skildi þau eftir, ég þurfti að ná rútu á Selfoss kl. 5 og mamma þeirra var að vinna til 5 uppi á Vatnsenda. Þau sátu bara hin rólegustu og lásu á meðan þau biðu eftir henni.

Ég náði tveggja tíma stoppi á Selfossi og við mamma skiptumst á jólagjöfum og svona, voða notalegt. Náði byrjun á Kastljósi en þurfti því miður að fara áður en kom að krökkunum.

Fór aftur úr hjá Kringlunni og hafði klukkutíma til að skottast þar um. Núna barnlaus og því dálítið eins og í minni vanalegu rútínu. Keypti jólakort og frímerki og eitthvað svona smálegt.

Það var dálítið sérstakt að upplifa það að eiga pening en langa ekkert í það sem ég sá. Sumt var alveg la la en var svo kjánalega verðlagt, ég get ekki hugsað mér að kaupa kertastjaka á fleiri þúsund, get bara ekki réttlætt það. En loksins fékk ég tækifæri til að kíkja í nýju ZikZak búðina hennar Berglindar vinkonu. Því miður var hún þar ekki sjálf en ég keypti samt eina mussu.

Dillurnar í manni stundum. Þessi vinkona mín hefur rekið tískuverslanir í mörg ár en ég hef aldrei áður keypt af henni flík. Það er einhver spéhræðsla, það er mér voðalega viðkvæmt að velja á mig föt. Mér finnst yfirleitt best að fara ein því að þetta er voðalega persónulegt, ég þarf að ná einhverju andlegu sambandi við flíkina. Alveg satt. Þegar ég var lítil stelpa talaði ég við fötin mín. Ég lét þau aldrei heyra ef það stóð til að fleygja þeim, ég persónugerði þau einhvern veginn eins og bangsana og dúkkurnar. Og ég er ekki alveg vaxin upp úr því þó að fataskápurinn minn sé tuttugufalt stærri en þegar ég var lítil. Ég get ekki alveg útskýrt þessa meinloku. Um daginn var ég á jólamarkaði á Egilsstöðum þar sem vinkona mín var að selja ljóðabók eftir mömmu sína. Ég var einhvern  veginn of feimin til að kaupa, hefði kannski keypt ef einhver annar hefði verið að selja. En þá hefði ég ekki vitað að þetta var bók eftir mömmu hennar og þá hefði tilgangurinn farið fyrir lítið.

Bilaða kona. En ég keypti samt mussu af Berglindi. Hefði sennilega verið of spéhrædd til þess ef hún hefði verið sjálf að afgreiða.

Og nú fer ég bara að gera klárt fyrir austurferð á morgun. Vonandi verður flogið, í augnablikinu er skítaveður. Það er alltaf gott að eiga frí en heima er best.

Bidda í jólafríi

Það má alveg kalla það jólafrí, þessi tæpa vika sem ég verð í bænum. Í augnablikinu sit ég undir sæng í rúminu hennar Drífu, búin með mitt cheerios og stóra krús af heitu súkkulaði, það sem ég þráði mest af öllu í gær þegar ég var gegndrepa og skjálfandi í rigningunni. Hvílíkt ausandi slagveður! Trúi því varla að ég hafi farið út í þetta til að fara í bíó, það hlýtur að hafa byrjað á meðan. Ég fékk mér að borða á Pizza Hut í Smáralind og það var ærandi hávaði í veðrinu, enda afskaplega stór gluggi fyrir veðrið að lemja á. Sem hefði getað verið mjög notalegt ef um snjóstorm hefði verið að ræða, ekki rigningu. Ég meina, hvað er notalegra en að vera innandyra þegar veðriðr hamast úti? Maturinn var æði, mæli með tagliatelle á Pizza Hut. Mæli líka með því að fólk gefi sér tíma til að borða en þurfi ekki að ryðja í sig á methraða. Myndin var líka æði, Four Christmases, yndisleg þvæla um par sem neyðist til að heimsækja ættingjana á jólunum, eitthvað sem við öll viljum forðast Þar má sjá nýja og alveg áður óséða útgáfu á því þegar María og Jósep komu til Betlehem, best að segja sem fæst

Ég var fyrirfram alveg búin að afskrifa jólakort þetta árið, listinn einhvers staðar í kassa og tómt vesen bara. En svo rifjaðist upp fyrir frökeninni að í fyrra bjó ég til lista á postur.is, ótrúlega sniðugt því að hann uppfærist sjálfkrafa eftir þjóðskránni. Svo að það verða kort. Ef einhver vill senda mér kort þá er ég eins og stendur til heimilis á  Búðareyri 3, 730 Reyðarfjörður. Það er bara til bráðabirgða, þess vegna er ég ennþá skráð á Sólvallagötunni. En ég fæ líka allt sem mér berst þangað, hann Jósep sér um það.

Kannski ég fari að koma mér í sturtu svo að ég verði klár í daginn þegar Birna Pála kemur eftir klukkutíma. Það bíða verslanir eftir mér

Og svo fer ég í klippingu klukkan hálfsex og svo beint í matarboð til hennar Vallýar systur þar sem ég hitti fjölskylduna. Hún ætlar að elda indverskt og ég ætla að mæta með rauðvín, mmm... 

Klukkan er að byrja að ganga sex

Æ hvað þetta væru viðeigandi orð á aðfangadag. En semsagt, hér situr Biddan í örlítilli kaffipásu og reynir að pikka á lyklaborð sem er stíft af drullu, vægast sagt. Enda ekki mjög hreinlegur vinnustaður.

Næturvaktin fer bráðum að verða búin og þá verður lúrt til klukkan eitt eða svo, þá verður tímabært að fara að koma sér í gang fyrir Reykjavíkurferð. Flugið er klukkan fimm og Drífa og gengið ætla að taka á móti mér klukkutíma síðar. Ég get ekki beðið eftir því að komast á American Style

Ég á frí í næstum því viku og það verður nóg að gera. Fjölskylduboð, jólahlaðborð og húsgagnakaup. Snilldin ein að vera búin að hringja í Rúmfatalagerinn og fá tilboð í borðstofusett, skenk, sjónvarpsskáp og fleira, svo þarf ég bara að sækja það á fimmtudaginn og setja í búslóðageymsluna hjá hinu, svo fæ ég allt á einu bretti á milli jóla og nýárs. Ég ætlaði að kaupa þetta smám saman en það er ótrúlega dýrt að láta senda sér húsgögn hingað austur. Það er hagstæðara að gera þetta núna og láta Alcoa flytja alla búslóðina frítt.

Og núna er kaffipásan búin. Og næturvaktin næstum búin.

Og bara strax kominn föstudagur

Ég er byrjuð á vöktum og það þýðir að núna verður ekkert tölvuhangs. Bara hefðbundinn matartími og svo aftur inn í kerskála. Ég er í hlutverki hvolps þessa dagana, elti hann Palla rafgreini út um allt og snattast í kringum hann, mæli hitastig í kerjum og fleira álíka.

Og svo gæti kannski orðið gaman á morgun, veit ekki alveg hvort ég fæ far. En hér vinnur kona sem er jafnframt skógarbóndi rétt hjá Hallormsstaðarskógi og á morgun fá allir vinnufélagar hennar - og ég líka - að fara og höggva sér jólatré fyrir lítinn pening. Ég ætla ekki að höggva neitt tré, það væri mjög spes að vera með jólatré en enga búslóð um jólin En ég get allavega leikið Völu Matt og gerst jólatrjáaráðunautur, gvuð, þetta tré er svo agalega smart, algerlega þú

Ef einhver vill taka mig með, það er að segja. Palli er búinn að lofa að kalla upp í talstöðinni og spyrja hvort einhver hefur pláss, ég er alltof feimin við að spyrja. Og svo þekki ég engan ennþá. Það gæti reyndar breyst eftir morgundaginn.

Og núna held ég að hann Palli sé farinn að iða í skinninu, pásan búin

Mánudagur

og Bidda aftur komin í tölvu.  Það fjölgaði á Búðareyrinni um helgina, til mín flutti atvinnulaus vörubílstjóri og fjögurra barna faðir sem er hér til að freista gæfunnar eins og svo margir. Kannski er ekki rétt að titla manninn atvinnulausan, hann er það auðvitað ekki lengur. Ekki frekar en ég. Hinsvegar eru umsóknirnar um störf hér komnar yfir 600, það má sennilega segja að við höfum verið frekar heppin.

Húsaleigumál eru frágengin og ég á bara eftir að skrifa undir. Ég tók á mig þennan hússjóð gegn því að leigan yrði ekki vísitölubundin. Það spáir óðaverðbólgu og þá er brjálæði að vera með vísitölubindingu. Þetta er sennilega best svona.

Í dag eigum við 90 ára afmæli. Hugsa sér, hvernig fórum við að því að týna þessum degi? Það er ekki einu sinni frí í skólum! Ég sé ekki fyrir mér skrúðgöngu í skafrenningnum hér fyrir utan gluggann, það er sennilega stærsta ástæðan fyrir því að 17. júní hefur tekið yfir. En eins og flestir vita, þá er 17. júní afleiðingin af því sem gerðist 1. desember 1918. Þá var ákveðið að Ísland yrði sjálfstætt ríki.

Ég segi bara til hamingju, landar